Con te partiro..

paesi che non ho mai veduto… Oftewel: voor mij betekent het dat ik met een stukje van Rome in me vertrek, plekken (lett. landen) die ik nog niet heb gezien… De tijd is zo ontzettend snel gegaan dat ik weet dat ik terug moet komen om nog veel meer te bekijken. De dingen die ik gezien heb alleen al waren fantastisch, maar er is nog zoveel meer! Snel maar een muntje in de Trevi werpen..

Zeker nu ik bezig ben om allerlei shait te regelen voor mijn vertrek, denk aan een extra koffer bij ryanair boeken zodat ik bij die rukkers niet hetzelfde gezeik krijg als op de heenweg. Ik zweer het, die gasten moeten alles hebben van de bedragen die ze om de tickets heen van mensen afhandig weten te maken. Dus, tientje voor een koffer. Mam heeft die lui gebeld om te vragen waarom haar credit card niet werd geaccepteerd. Zij heeft het ter plekke met zo’n muts afgehandeld, en die hut benadrukte nog eens dat het echt twee koffers van 15 moeten zijn. niet een van 25 en een van 5, nee echt twee keer 15. wat een debielen.Zal wel te maken hebben met de mensen die de koffers in en uit het vliegtuig halen, maar alsnog. En niet meer dan 10 handbagage. Alsof een persoon met een enorme reet niet meer gewicht mee neemt aan boord dan ik :S

Zo durf ik mijn telefoon rekening van de komende maand niet meer te bekijken, uit angst voor de hoogte van het bedrag. Aan de andere kant is het ook wel weer chill om de stem van m’n ma weer te horen. Toch weer een stukje thuis. Al moet ik bekennen dat ik me hier ook behoorlijk thuis ben gaan voelen. Al vanaf dag 1 voelde ik me meer Romein dan toerist, en door mijn ervaringen met de gang van zaken hier is dat gevoel alleen maar gegroeid. Tel daar ook nog eens bij op dat het spreken van de taal met de dag vooruit gaat; ik leer meer en meer woorden (ook de scheldwoorden!) en het ouwehoeren (chiachierare) met natives gaat steeds vloeiender. Overal waar ik kom, word ik aangesproken door kerels die een praatje willen maken, en als ik dan zeg dat ik hier ben om de taal te leren, slijmen ze als een malle door te zeggen “dat ik al zo goed italiaans kan”. Alleen maar leuk om te horen!

Wat me echter nog steeds blijft verbazen, is hoe het werkelijk waar op elk moment van de dag druk is in de stad en dus de bus. Van 7u ‘s ochtends tot 3 uur ‘s nachts is het met name in het historische centrum, dat zo’n beetje vanaf het Vaticaan tot Termini loopt, overvol is met mensen. Waar het bijvoorbeel in Utrecht of Amsterdam op bepaalde momenten spitsuur is, kennen ze dat hier niet. Het is gewoon altijd druk. En overal zijn Nederlanders!

Gister in de Sint Pieter bijvoorbeeld, hoorde ik een vader tegen zijn tienerdochter zeggen: op de schouderband van Maria (van de Piet√† van Michelangelo) is te zien wie het beeld gemaakt heeft, namelijk Bernini. Zegt die dochter: ja, daar had ik bij geschiedenis een vraag over, dat je dat bij beelden altijd kan zien aan de schouderband, en toen kregen we een foto en die vraag had ik natuurlijk fout.. Toen moest ik toch even intern heel hard lachen… Ik heb maar niet laten weten dat ik ze kon verstaan!

Goed, later meer, nu ga ik hobbelen naar de Via Appia Antica. Lekker sfeervol!

Ciao!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *